13 yıldır memur olarak çalışmama rağmen yolculuğumun hangi yöne doğru olacağını kestiremiyorum. Hayatımın bir döneminde istifa edip başka bir alana kaymam gerektiğini düşünüyorum. Bu alanımda kötü, başarısız (oldukça başarılıyım) olduğum için değil, sistemin artık beni ve benim gibi insanları sömürdüğü için yapmak istiyorum.
Hayatımda bir düzen olması zihnimin durulmasını sağlıyor. İyi bir uyku, gün ışığını kaçırmamak, gün içerisinde kendimi iyi hissettirecek bir şey yapmak beni mutlu ediyor.
İçe dönük bir insan olmaya başladım. Gençliğimde dışa dönüktüm, kalabalık gruplar ile vakit geçirmek bana iyi gelen bir şeydi. Şimdi birkaç dost, birkaç kitap ve durmak bana iyi geliyor. Elbette gün içerisinde hayal kırıklıklarım, bana tuhaf gelen olaylar olmuyor değil. Gelişmeye devam ediyoruz sonuçta.
Kafam karışık. Genelde bir konuda uzun süre durmuyor, oradan oraya gidiyor. Yine gitti, iyi bile dayandı. Aklımda kadınlar toplumdaki yeri geldi. Bazen toplumda yerleri olmasın diye uğraşıldığını düşünüyorum.
ZAMANSIZ KİTAPLAR 
Yorum bırakın