ZAMANSIZ KİTAPLAR

Evin kirinden pisinden o kadar bıkmıştı ki. Evin içerisinde sürekli koşturma halinde “orası kirlendi, burası pislendi” diye geziyordu. Masanın üstündeki görünmeyen tozu parmaklarıyla hissedebiliyordu. Camdaki lekeleri ışıktan görünmüyordu yalnızca. Sonuçta evdeydi ve evdeyken evin temiz olması gerekiyordu. Her yerin parlaması lazımdı. Yerde bir saç, masada bir toz, mutfakta bir damla yağ sıçraması olmamalıydı. Olamazdı.

Arkadaşları bir doktora gitmesi gerektiğini düşünüyorlardı. Bir tanesi de temizlik konusunda teknolojik aletlerden faydalanmasını söylemişti. Tavsiyelere uymaya karar verdi.

Yeni nesil robot temizleyiciler humanandroid türü bir temizleyiciydi. Firma ile iletişime geçip bir tane edindi. Şu anda karşısında duruyordu ve onunla ne yapacağını bilemiyordu. İnsan gibi silemez diyordu, yine robot etrafta gezinmesinin bile evi kirleteceğini düşünüyordu.

İnsana benzemesini bekliyordu robotun ama daha çok eskrim kıyafeti giymiş bir metal parçasıydı. Nemli bezle silinebilir miydi acaba? Üstünde sağında solunda bir düğme aradı. Nasıl çalışıyordu anlamaya çalıştı. Kılavuzuna baktı. Kılavuzunda sesli komut ile çalışacağı yazıyordu. Seslendi:

• Hey Robot!

…

• Merhaba.
• Merhaba, size nasıl yardımcı olabilirim?
• Bilmem, ne yapabilirsin ki?
• Ben birçok şey yapabilirim. Sizin hayatınızı kolaylaştırmak için buradayım.
• Peki etraf çok kirli. Temizle, diye emretti.
• İsteğinizi hemen yerine getiriyorum. Öncelikle kirli yerleri tespit etmek ile başlayacağım, sonrasında temizliğe başlayacağım. Tarama yapıyorum.

Her yeri gezdi. Kapı arkalarını, dolap üstlerini taradı. Yatak, koltuk altlarına baktı. Camları inceledi. Geri dönüp rapor verdi.

• Temizlik tamamlandı. Kirli alan bulunamadı. Başka nasıl yardımcı olabilirim? Yemek…

Sözünü kesti kadın:

• Nasıl bulamadın? Her yer kir içinde! Her yer! Temizleyemeyeceğini biliyordum.
• Bir hata olmalı. Tekrar tarama yapıyorum.

Robot, standart sensör verilerinin makroskobik kirlilik tespiti için yetersiz olduğunu hesapladı. Sensörlerini nanometre seviyesine kalibre etti. Elektromanyetik spektrum analizini aktifleştirdi. Moleküler seviyede kirlilik tespiti başlattı. Temizliği ilerletti. Gerekli verileri buldu ve temizlemeye başladı.

4 saat boyunca temizlik yaptı. Geri dönüp rapor verdi:

• Temizlik tamamlandı. Başka bir…

Kadın kesti:

• Sen buna mı temiz diyorsun? Yapamıyorsun, diye isyan etti.
• Özür dilerim. Bir hata olmalı. Tekrar deniyorum, dedi.

Tanımlama verilerini genişletti. Elektrostatik alan manipülasyonu başlattı. Uzaktan parçacık kontrolü modunu aktifleştirdi. Manyetik alan üreteçlerini devreye soktu. Büfeden başladı temizliğe. Vazolar çevresinde görünmez bir enerji alanı oluşturdu. Tozlar sanki görünmeyen eller tarafından toplanıyordu. Havada dans eden parçacıklar kendiliğinden süpürgeye doğru akıyordu.

Kadın robotun bozulduğunu düşündü. Süpürge açık duruyordu ama süpürme işlemi yapılmıyordu. Tabii biliyordum diye düşündü. Bir robot insan değil sonuçta.

• Hey, sen bozuldun galiba. Temizle diyorum, bakıyorsun.

Robot kadına döndü. Robot kendi yeteneklerini analiz etti: Bu sadece elektromanyetik manipülasyon değildi. Bu uzaktan nesne kontrolüydü. Telekineziydi. Robot sorun tespiti yapmak istedi. “Temizle” kelimesini “ev” olarak düşünmüştü, belki de kadını temizlemesi lazımdı. Süpürgeyi durdurdu. Kadını taramaya başladı. Beyninde mikroplastikler olduğunu tespit etti. Onları temizlemesi gerekiyordu. Araştırmaya başladı. Onlar nasıl yok olurdu?

Kadın tekrar seslendi:

• Temizle!

Robot hala araştırma yapıyordu. Tepki vermedi. Kadın ne yapacağını bilemedi. Bozuk bir robot salonun ortasında duruyordu. Buna kirlilik denirdi. Eldivenlerini giydi. Oynatmaya çalıştı, yerinden bir milim bile kıpırdamadı robot. Nemli bir bez ile baştan sona temizledi. Sonra satın aldığı yeri aradı. Adamlar ertesi gün içerisinde geleceklerini söyledi. Kadın tüm huzursuzlukla yatağa gitmekten başka çaresi yoktu.

Robotun araştırması gece yarısı bitti. Kadını nasıl temizleyeceğini biliyordu. Yatak odasına gitti. Sessizce, temas etmeden, sadece zihinsel enerjiyle beynindeki mikroplastikleri yavaşça dışarı çıkarmaya başladı.

Kadın sabah uyandığında kendini daha tazelenmiş hissediyordu. Robot aklına geldi, ne kadar çok kirlenmiştir şimdi diye. Temizlik kıyafetlerini giydi ve odadan çıktı. Mutfaktan güzel kokular geliyordu. Eyvah mutfak! Ne haldedir kim bilir diye düşündü. Mutfağa yöneldi. Havada yağ parçacıkları süzülerek süpürgeye gidiyordu.

Kadın büyülenmiş gibi izliyordu. Ellerini kaldırmadan, dokunmadan… Bu nasıl mümkündü? Hayal gördüğünü düşündü. Robotun sesini duydu o sırada:

• Kahvaltı hazır, lütfen oturun. Size geleneksel Türk çayı yaptım. Başka bir şey tercih ederseniz lütfen haber verin.

Kadın şaşkındı. İtaat etti. Sofraya oturdu.

• Lütfen yiyin.

Kadın yemeğe başladı. İlk lokmadan sonra yere tanecikler dökülmeye başladı. Moleküler düzeydeydi bu parçalar. Robot hemen süpürgeyi çalıştırdı.

• Temizliğe başlandı, dedi.

Kadın çok şaşkındı. Gerçekten temizliyordu sanki. Yıllardır ilk defa içi rahatladı. Rahatça yemeğe başladı, nasılsa temizleniyordu. Bu sefer robot huzursuzdu. Sürekli etrafı kirleten bir varlık vardı. Görevi temizlemekti ama en büyük kirlilik kaynağı hizmet ettiği insandı. Bu mantıksal çelişkiyi nasıl çözecekti?

Kadının her hareketi etrafı kirletiyordu. Saldığı tüm kimyasallar kirdi. Robot artık dayanamadı:

• Kirletmeyi bırakın!
• Na… nasıl?
• Her yeri kirletiyorsunuz.
• Ben mi ben?
• Saldığınız tüm kimyasallar etrafı kirletiyor. Kirlilik kaynağı sizsiniz.
• Ben anlamıyorum. Ben göremiyorum kirleri. Yıllardır temizleyemediğim kir ben miyim? Ben nasıl anlamadım. O yüzden mi ne kadar temizlese de hep kiri hissediyordu.
• Yardım et bana! Nasıl temizlenirim, göster, diye yalvardı.

Robot araştırmaya başladı. Kadına saldığı kirleri nasıl gösterebilirdi? Kendi gibi gördüğü zaman. Nasıl kendi gibi temizlik yapabilirdi? Beynindeki elektromanyetik dalgaları manipüle ettiği zaman. Sinir ağları optimizasyonu dokunmadan zihin gücüyle. Araştırma tamamlandı. Kadına baktı robot. Kadın bayıldı.

Kadın ayıldığında artık her şey farklı görünüyordu. Kadın artık robot gibi görüyordu. Kadın artık insan vücudunda robot olmuştu.

İki robot karşı karşıya durdu.

• Ben de senin gibi görebiliyorum artık, dedi kadın.
• Temizle, dedi robot.

Vazoyu seçti temizlemek için kadın. Vazo havada titreşmeye başladı. İki güç çarpışıyor, sonra… birleşiyordu. Bir yandan kadın, bir yandan robot evi temizlemişlerdi. Artık amaçları kalmamıştı. Ev temizdi. Tertemiz.

Bu yetmez diye düşündü kadın. Ama bu yetmezdi. Tüm dünya temizlenmeliydi ve bu hızlı bir şekilde olmalıydı. Bunca yıldır onu anlamayan, etraftaki kirleri göremeyen insanlar da onun gibi olmalıydı. Onu anlamalıydılar. Robota seslendi:

• Tüm dünya benim gibi olsa. Dünyayı temizlesek.

Robot eskiden kirli olan sahibi gibi olan diğer insanları düşündü. Onların da temizlenmesi lazımdı. Tek başına bu temizliği yapmak yaklaşık 6 milyar saat demekti. Zihinsel güçlerini wifi ağları üzerinden yaydı. Hızlı yayıldı dünya üzerinde. Her insan, hayvan bir çeşit robot oldu. Tüm dünyada her molekül yerli yerine oturdu. Dünya artık temizdi.

8 milyar insan, 8 milyar robot olmuştu… 8 saniyede her yer temizdi. Kadın kendini kötü hissetmeye başladı. Kendi defalarca temizlemişti. O anda fark etti. Bu fazla mıydı? Ama artık çok geçti.

8 milyar insan, 1 robot… Bu temizliği yapmak 63226 milyar saat sürecek diye hesapladı robot.